على غضنفرى
71
مبانى تشيع در منابع تسنن (فارسى)
قتيبه نيز گفته است : احمد ابن حنبل امامنا ، من لم يرض به فهو مبتدع . « 1 » « احمد بن حنبل امام ماست و هركه به او خشنود نباشد ، بدعتگذار است . » اين در حالى است كه تضعيف هركدام از فقيهان چهارگانه اهل سنت به صورت گسترده ، ثبت شده است . ابراهيم بن اسحاق مىگويد : از احمد بن حنبل دربارهى مالك پرسيدم ، گفت : حديثش درست ولى نظر او ضعيف است ؛ از اوزاعى پرسيدم ، گفت : هم حديث و هم نظريهاش ضعيف است ؛ از ابو حنيفه پرسيدم ، گفت : نه حديثش درست است و نه نظر او ؛ از شافعى پرسيدم ، گفت : هم حديثش و هم نظريهاش درست است . « 2 » نيز از مالك نقل شده است كه براى مسلمانان مولودى پرزيانتر از ابو حنيفه متولد نشده است . ما ولد فى الاسلام مولود اضرّ على اهل الاسلام من ابى حنيفة . « 3 » اعتقاد يهوديان به خدا بودن عزير ، وَ قالَتِ الْيَهُودُ عُزَيْرٌ ابْنُ اللَّهِ « 4 » ؛ اعتقاد مسيحيان به فرزند خدا بودن مسيح ، وَ قالَتِ النَّصارى الْمَسِيحُ ابْنُ اللَّهِ « 5 » ؛ و تصريح آيهى شريفه يا أَهْلَ الْكِتابِ لا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ . . . « 6 » ، حكايت از سرايت گستردهى غلو در ديگر اديان الهى دارد . اعتقاد شيعه دربارهى غاليان همهى انديشمندان شيعى ، غلاة را كافر و خارج از اسلام دانسته ، آنها را نجس شمرده و گوشت حيوانات ذبح شدهى آنان را ، مردار مىدانند . همچنين نماز بر غاليان را جايز نشمرده و خاكسپارى مردهى آنان را در قبرستان مسلمانان مشروع
--> ( 1 ) - طبقات الحنابلة ، ج 1 ، ص 32 . ( 2 ) - تاريخ بغداد ، ج 13 ، ص 418 . ( 3 ) - كامل ابن اثير ، ج 2 ، ص 255 . ( 4 ) - توبة ، 30 . ( 5 ) - توبة ، 30 . ( 6 ) - نساء ، 171 .